De wijkzuster
Tot de jaren 1970 was de gezondheidszorg aan huis de taak van kruisverenigingen. Samen hadden zij een kleine 1500 vestigingen. In de geest van de verzuiling waren de verenigingen per zuil opgezet: het Groene Kruis was neutraal, het Wit-Gele Kruis rooms-katholiek en het Oranje-Groene Kruis protestants. In 1990 hebben de diverse verenigingen hun krachten verenigd in de Landelijke Vereniging voor Thuiszorg (LVT).
Kruisverenigingen
De wijkzusters van de kruisverenigingen werden door iedereen gerespecteerd. Op oude foto's zien we haar vaak terug, op de fiets en anders op een brommertje met een stoere jas en een leren kapje op het hoofd.
In de jaren 1960 begon het belang van de religie binnen de kruisverenigingen af te nemen. Dat merkte Diny Groenendijk die in het Zuid-Hollandse Nootdorp voor het katholieke Wit-Gele Kruis werkte, hoewel zij zelf geen lid was van de kerk van Rome. Het was geen probleem, maar Diny moest wel bij de pastoor komen om te leren hoe zij de rozenkrans moest bidden voor mensen die op sterven lagen.
