De Geneesmiddelenwet van Thorbecke uit 1865 wilde aan de concurrentiestrijd tussen de apothekers en de drogisten een einde maken. De vraag wie welke middelen mocht verkopen moest worden opgelost. Thorbecke schafte daarom het bestaande drogistenexamen af.

Voor door medici goedgekeurde medicijnen konden mensen voortaan naar de apotheker. Naar de drogist ging men voor de zogenaamde 'geheimmiddelen', commerciële pillen, drankjes, poeders en zalfjes met in veel gevallen een placebo-effect. De kranten stonden rond 1900 vol met advertenties die deze producten luidkeels aanprezen als wondermiddelen. Een bekend voorbeeld waren de kruidenbittertjes van Jacoba Wortelboer.